Tęsknota

Chcę upić * moje serce,
żeby zgasić tę szaloną miłość,
która jest raczej cierpieniem, niż miłością…
Przychodzę tu,
żeby zatrzeć dawne pocałunki
pocałunkami innych ust…
Jej miłość zwiędła szybko jak kwiat,
lecz dlaczego właśnie mnie
dotyka zawsze ten okrutny cios?
Wznoszę toast za nas oboje
chcąc zapomnieć mój upór **,
a tym bardziej go sobie przypominam.

Tęsknota
za jej szalonym śmiechem,
za jej gorącym oddechem
tuż obok moich ust.
Żal,
że jestem opuszczony
i ta myśl, że inny wkrótce
będzie u jej boku mówił o miłości…
Bracie!
Nie chcę się poniżać,
ani o nic jej prosić, ani płakać przed nią,
ani mówić jej, że nie mogę dalej żyć…
Smutny i samotny, będę patrzeć,
jak opadają zwiędłe róże mojej młodości.

Łkaj, bandoneonie, swoje szare tango;
ciebie także może kiedyś zranić
jakaś romantyczna miłość…
Płacz, moja duszo błazna,
samotna i smutna w tę noc,
noc czarną, bezgwiezdną…
Jeśli butelka przynosi pociechę,
to jestem tu, ogarnięty bezsennością,
żeby zdusić wreszcie to wszystko…
Chcę upić * moje serce,
aby potem móc wznieść toast:
„Za nieszczęścia miłości…" 

Quiero emborrachar mi corazón
para apagar un loco amor
que más que amor es un sufrir…
Y aquí vengo para eso,
a borrar antiguos besos
en los besos de otras bocas…
Si su amor fue "flor de un día"
?por qué causa es siempre mía
esa cruel preocupación?
Quiero por los dos mi copa alzar
para olvidar mi obstinación
y más la vuelvo a recordar.

Nostalgias
de escuchar su risa loca
y sentir junto a mi boca
como un fuego su respiración.
Angustia
de sentirme abandonado
y pensar que otro a su lado
pronto… pronto le hablará de amor…
!Hermano!
Yo no quiero rebajarme,
ni pedirle, ni llorarle,
ni decirle que no puedo más vivir…
Desde mi triste soledad veré caer
las rosas muertas de mi juventud.

Gime, bandoneón, tu tango gris,
quizá a ti te hiera igual
algún amor sentimental…
Llora mi alma de fantoche
sola y triste en esta noche,
noche negra y sin estrellas…
Si las copas traen consuelo
aquí estoy con mi desvelo
para ahogarlos de una vez…
Quiero emborrachar mi corazón
para después poder brindar
"por los fracasos del amor"… 

I want to drown my heart with wine
to extinguish a crazy love
that more than love, is pain… And that's what I'm here for,
to erase those old kisses
with other lips' kisses.
If her love was short lived,
why is this cruel preoccupation
always living in me?
I want to drink for both of us
to forget this obsession,
but I remember her even more.

The nostalgia
for her laughter,
for feeling her fire-like breath
next to my lips… The anguish
of being abandoned
and of thinking that soon another will
whisper tender words to her… Brother,
I don't want the humiliation
of begging, crying,
of telling her I can't live without her.
From my sad solitude
I will see the falling of the lifeless roses
of my youth.

Moan, bandoneon, your sad tango
maybe you also are in pain
for a broken love… Cry my silly, lonely and
sad soul tonight,
dark, starless night.
If drinks bring relief,
here I am with my sorrow
to drown it at once.
I want to drown my heart with wine
to then make a toast
to my defeated love.